Door: 
Laatst gewijzigd: 25/01/2013Een narcist is op zichzelf gericht en lijkt over een sterk gevoel van eigenwaarde en zelfverzekerdheid te beschikken… Maar in feite is een narcist onzeker. Hij compenseert zijn onzekerheid en gebrekkige eigenwaarde door zichzelf als beter en belangrijker te beschouwen dan anderen.
Een narcist hecht bovendien weinig waarde aan de mening en gevoelens van anderen. Dat doet hij uit zelfbescherming tegen eventuele kritiek die hierin kan doorschemeren of doorklinken…
Symptomen van narcisme
Narcisme is een gedragsvorm die wordt getypeerd door een obsessie met jezelf.Een narcist is te herkennen aan de volgende symptomen en kenmerken:
- Egocentrisme (gebrek aan inlevingsvermogen)
- Egoïsme (handelen uit eigenbelang)
- Arrogantie (eigendunk & verwaande houding t.o.v. anderen)
- Dominantie (overheersen van anderen)
- Gewetenloosheid (geen besef van goed of slecht)
- Dwang (anderen tot handelen dwingen)
- Ontevredenheid (je nooit tevreden voelen)
- Achterdocht (je snel wantrouwig, jaloers & benadeeld voelen)
- Ambitie (extreem eerzuchtig & carrièregericht)
Iemand met narcistische gedragskenmerken, wordt ook wel ‘narcist’ genoemd.
Narcistische Persoonlijkheidsstoornis (NPS)
Er is nagenoeg niemand zonder narcistische kenmerken of trekjes. Men spreekt echter pas van narcisme als iemands gedrag en persoonlijkheid aanzienlijk worden gekleurd en gekenmerkt door narcistische trekjes. In extreme gevallen van narcisme kan ernstige gedragsproblematiek ontstaan of zelfs een Narcistische Persoonlijkheidsstoornis (NPS). (bron)
Een narcistische persoonlijkheidsstoornis wordt gekenmerkt door een overdreven gevoel van eigenwaarde, een extreem gebrekkig inlevingsvermogen en een excessieve behoefte aan aandacht & bewondering. Iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis is continu op zoek naar aandacht voor de instandhouding van zijn kwetsbare zelfbeeld.
Om de nodige aandacht te krijgen, gebruikt een narcist bij voorkeur zijn gezin of anderen die dicht bij hem staan.
Omgaan met een narcist?
Narcisten zijn er in allerlei soorten en gradaties; van een licht-narcistische inslag tot sociopathische of zelfs psychopathische vormen. De meeste narcisten komen “normaal” over. Narcistische gedragingen treden dan sporadisch op de voorgrond, maar over het algemeen is het narcisme nauwelijks op te merken. Het sluipt er als het ware in…
Langdurige en intensieve omgang met een narcist kan desalniettemin dramatische gevolgen hebben. Zo kan een narcist zijn narcistische “vaardigheden” inzetten om anderen te beïnvloeden. Het leven van de ander kan hier zeer ernstig door worden beïnvloed, met potentiële psychische schade tot gevolg. Een narcist die misbruik maakt van een ander middels narcistische uitlatingen en handelingen, pleegt narcistisch misbruik.
Als jouw leven wordt beïnvloed door andermans narcisme, dan is het raadzaam om contact op te nemen met je huisarts of Maatschappelijk Werk.
Narcistische misbruik herkennen
Narcistisch misbruik vindt doorgaans plaats zonder dat het slachtoffer zich ervan bewust is. Narcistisch misbruik kan allerlei vormen aannemen. De controle wordt je uit handen genomen; je wordt genegeerd; je wordt sociaal geïsoleerd; je wordt financieel gemanipuleerd; je wordt geïntimideerd; je wordt bedreigd of er wordt zelfs verbaal en/of fysiek geweld tegen je gebruikt.
Een narcist zal zich nooit zomaar blootgeven. Manipulatie, isolatie en agressie sluipen er meestal mondjesmaat in. Voordat je het ben je verstrikt geraakt in het web van psychologische spelletjes. Ben jij er niet zeker van of iemand narcistisch misbruik op jou toepast? Misschien herken je de volgende situaties…
- Je loopt altijd op eieren
- Jouw behoeften komen op de laatste plaats
- Je emoties worden niet serieus genomen
- Je voelt je vaak schuldig, zelfs als daar geen reden toe is
- Er wordt nooit écht naar je geluisterd
- Je bent bang voor iemands gemoedstoestand
- Je hebt het gevoel dat iemand liegt of halve waarheden vertelt
- Je hebt toestemming nodig om dingen te doen
- Er wordt nooit oprecht interesse getoond
- Je hebt niet of nauwelijks toegang tot financiële middelen
- Je voelt jezelf minder belangrijk dan de ander
- Je verliest jezelf in je relatie
- Je leven voelt aan als een leugen
- Niemand kent je zoals je werkelijk bent
Heb jij ervaring met narcisme, het Narcistische Persoonlijkheidsstoornis of narcistisch misbruik? Laat hieronder jouw reactie achter!
Ik heb veel gelezen over narcisme, en elke keer twijfel ik weer of mijn partner een echte narcist is. Maar hij heeft er ontzettend veel van weg, vooral als je dit leest.
Weet je waar je voor moet uitkijken met narcisten? Ze zoeken vaak iemand met een zacht karakter. Alles draait meteen aan het begin van de relatie om hen. Alles ligt altijd aan jou, jij hebt het altijd gedaan. Als iets fout gaat, dan word het zo verdraaid dat het jouw schuld is. Ze sluiten je buiten, en als je er iets van zegt, is het jouw schuld. Ze laten jou voelen dat je waardeloos bent. Hebben weinig respect voor je. Ze matten je helemaal af. Het liefst doen ze er ook nog een schepje bovenop. Doen heel charmant. Behandelen je kleinerend. Leveren veelal kritiek op iedereen die in hun ogen wat fout doet. De ene keer ben je een rotwijf en een halve dag later maken ze allerlei seksistische opmerkingen. Seks is vaak heel belangrijk, echt liefde is maar toneel. Doet altijd heel interessant. Luistert nooit echt, toont weinig interesse. De ene keer heel lief de andere keer word je als stront behandeld. Vraagt waardering omdat hij zo goed is en alles goed doet volgens hemzelf. Geeft jou iets op de schuld, en vijf minuten later doet hij zelf, en dat mag wel. Meet dus met twee maten. Heeft absoluut geen medelijden met jou. Alles is je eigen schuld. Wil altijd controle houden over alles. Stelt zich boven jou. En volgens mij hebben deze mensen te weinig aandacht gehad, er is ook iets mis gegaan tijdens hun opvoeding. En wat het aller, aller ergste is: deze mensen maken jou, en je KIND(eren) kapot, ze maken echt alles kapot!!! Alles wat je lief is, of beter gezegd was. Want je weet niet meer waar je nog echt van kunt houden of vertrouwen. Mijn gevoel is in ieder geval beschadigd.
Herkent iemand zich hierin? Ik zou wel met iemand in contact willen komen die dit ook meemaakt, of heeft meegemaakt. Samen sta je sterker toch!? Liefs.
Inderdaad herkenbaar. Ik ben juist zwanger. Gelukkig wil hij er niets van weten, alhoewel in hoeverre kun je een narcist geloven? Hij bedreigt mij momenteel. Is heel agressief naar mij toe. Beweert dat het mijn schuld is dat ik zwanger ben, dat ik hem er bijgelapt heb. En dat terwijl hij eerst zei dat hij dan ging bij mij komen wonen. Hij is meegegaan naar de gynaecoloog enkel om te zien of het wel zijn kind was en of het levensvatbaar is. En aangezien ik het kind wil houden ook zonder hem erbij, is hij volgens mij nu razend. Verbaal agressief zoals “Ik maak je af”, “Nog 1 move … en ge krijgt spijt dat je leeft”. Dat is toch geen normaal gedrag? Gelukkig woont hij niet bij mij en ik ga de politie inlichten. Beter voorkomen dan genezen!
Hallo 32 jarige meid,
Ik herken het hele verhaal va jou. Ik vraag me ook af of mijn ex narcist is, in ieder geval heeft hij daar zeker trekjes van! De eerste maanden ging alles geweldig en was hij erg lief voor me. Met de tijd veranderde dit en werden er steeds vaker rotopmerkingen gemaakt, inderdaad ook seksueel en respectloos. Emotioneel werd mijn ex steeds onbereikbaarder, zo ging hij voor me uit lopen op straat, mocht ik zijn vrienden niet leren kennen en kon ik weinig goed doen. Wel was hij altijd bezig met hoe goed hij zichzelf vond en dat anderen dat maar niet inzagen, en dat terwijl iedereen om hem heen het volgens hem maar fout deed. Toen het uit ging zei hij dat hij zich enorm rot voelde erover en graag vrienden wilde blijven met me, maar na enige weken heeft hij me ineens overal geblokkeerd en wil hij nu dus niks meer met me te maken hebben.
Ik heb gevraagd waarom hij dat deed maar daar geeft hij geen antwoord op. Ik heb hem nu ook overal geblokkeerd omdat ik ook een grens heb bereikt. Ik heb zoveel geïnvesteerd, maar het lijkt alsof hij alleen maar bezig is met zichzelf. Tijd voor mij om dat ook eens te gaan doen en te herstellen van deze relatie. Liefs…
Ik maak dit ook (dagelijks) mee. Ik heb al eens eerder informatie opgezocht over narcisme, maar toen dacht ik: ‘Nee dat kan toch helemaal niet; dat gebeurt mij niet.’ Maar nu ben ik op een punt dat ik ernstige twijfels heb over mijn partner. Ik word er radeloos van. Het lijkt wel alsof ik mezelf helemaal kwijt ben. Ben niet meer diegene van twee jaar geleden. Ik zie mijn vrienden heel zelden, omdat mijn partner niets te maken wil hebben met mijn vrienden. Als ik ze dan wil opzoeken (1x per jaar) dan moet ik dat moment van te voren heel goed uitkienen, zodat hij er zo min mogelijk over kan zeggen of naar kan handelen. Hij zou mij bijvoorbeeld de auto ontzeggen. Het is gewoon een heel vreemde gewaarwording… Al die rare gedragingen van hem, de opmerkingen, mij of de kinderen negeren of doodzwijgen, dan weer het letterlijk overal commentaar op hebben, geen tegenspraak dulden, met twee maten meten… Ik mag iets niet en hij mag dat wel. Iedere dag vraag ik me af in wat voor bui hij thuiskomt. Ik kan geen grip op mijn partner krijgen, jij wel? Nu ik mijn verhaal wil schrijven, besef ik me dat het wel erg lang gaat worden… haha. Ik weet ook niet zo goed hoe het allemaal op te schrijven. Het is zoveel!!! Graag zou ik met je in contact willen komen om eens wat ervaringen uit te wisselen en elkaar zo misschien tot steun te kunnen zijn. Groetjes
Ik heb een relatie met een (vrouwelijke) narcist… Heel kenmerkend, en dan vooral het meten met 2 maten… Ik wil nog wel eens “spiegelen”. Dan hoor ik bijvoorbeeld een tijdje niks van d’r omdat ze weer eens een spelletje speelt. Een tijdje later doe ik precies hetzelfde en… Tja, dan is de wereld te klein natuurlijk! Een gebrekkig geweten, liegen (dit is nog het ergste) en alles doen om de aandacht vast te houden…
Zit er middenin. Heel herkenbaar, vooral die rare opmerkingen… Gewoon onder het eten waar ons kind bij zit.
Ik ben zelf een narcist. Kan hier weinig aan doen. Ongelukkige jeugd. Weet niet wat liefde is nooit gekend. Denk alleen aan mezelf. HELP
Hmar das zwaar vervelend! Ooit naar een psycholoog geweest? Zou ik je aanraden. Want dan kan je weer normaal functioneren in de samenleving vriend.
Beste narcist, ik vind het knap dat je het durft toe te geven. Niet veel mensen durven dat. Ik had een vriend die narcistisch gedrag vertoonde. Het is dan ook mn vriend niet meer. Nu heb ik een hele lieve nette betrouwbare jongen in mn leven. En soms denk ik dat had mn ex ook kunnen hebben alleen jammer dat het zo iemand was. Dus zoek nou hulp voordat je meer mensen verliest. En geloof me je weet wel wat liefde is je moet alleen je ongelukkige jeugd loslaten ; )
Ik ben er na 2 jaar achtergekomen dat ik ben omgegaan met een narcist. In het begin was ie nog enigszins charmant, nam Merci voor me mee etc. Maar nooit kon hij iets leuks met mij doen, wilde alleen maar seksuele controle over me. Ik was in zijn ogen een ding. Dan negeerde hij me voortdurend en ineens kwam hij weer onder zijn steen vandaan gekropen. Nooit had hij interesse voor mijn gevoelens, het interesseerde hem niks. Als ik hem confronteerde, was het mijn schuld. Ik gedroeg me als slachtoffer. Hij heeft nu een nieuwe vriendin, volgens mij een hele lieve meid en een meid met weinig zelfvertrouwen, zoals ik vernomen heb van een collega van haar. Nadat ik te horen heb gekregen dat hij tegen een vroegere vriend leugens heeft verteld, sloegen bij mij de stoppen door. Ik was zijn n**kpopje en hij vond het irritant als ik iets leuks wilde doen en hij dat niet wilde. Hij wilde ook steeds seksuele dingen die ik niet wou, maar dan deed hij dat gewoon en zei hij dat het per ongeluk gebeurde. Hij wilde ook wel eens een trio met een vriendin van mij erbij etc. Ik deed het af als grapje, maar wat werd hij kwaad als ik als grap zei dat ik het dan met zijn broer wilde doen… Hij was vaak sacherijnig en wilde na de seks vaak zo snel mogelijk naar huis. Als hij bij mij was luisterde ie nooit naar wat ik zei, leek de kamer te scannen en ik had altijd het gevoel alsof ik beter weg kon zijn, zelfs in mijn eigen huis. Hij praatte nooit over zijn gevoelens, eruit trekken was zinloos. Hij heeft steeds weer ander werk. Hij werkte en dronk zich vervolgens met die vriend in het weekend helemaal lam. Maar ik ben iemand die onderzoekt zonder een oordeel te geven. Maar op een gegeven moment denk je dit strookt niet met wat ie zei etc. Hij wist dat ik nare seksuele ervaringen heb gehad in het verleden, maar heeft er verder nooit naar gevraagd hoe en wat het met mij gedaan heeft. Nu verleden week heb ik hem gemaild, dat wat ik altijd al wilde zeggen. Dat ik vind dat zijn nieuwe vriendin het moet weten en dat ik haar de mogelijkheid geef om te bellen of te mailen. Daarop belde hij me en zei dat ie zijn vriendin had gezegd dat ik hem lastigviel en ik moest maar psychische hulp zoeken etc. Hij zei: ‘ik weet wat je denkt, dat ik een wolf in schaapskleren ben’. Dat raadde hij goed. Hij zei ‘dalijk sta je ineens met een mes voor mijn vriendin haar deur.’ Dit deed ik af als waanzin. Ik wil alleen het beste voor die meid en dat zei niet meemaakt wat ik mee heb gemaakt met hem. En hij wilde weten welke vriend die dingen tegen mij gezegd heeft. ik zei dat ik dat niet wilde vertellen en dus zou hij wel naar me toe komen… Ik zei doe dat, want ik ben niet bang voor hem. En heb hem geconfronteerd met zijn leugens. Hij zei dat ik naar hem moest luisteren en ik ging ertegenin: ‘Heb jij ooit naar mij geluisterd?’. Ik heb het hierbij gelaten want zijn vriendin zal mij waarschijnlijk toch niet geloven en hij zal mij neerzetten als zijnde gestoord. Hij verbrak ineens de verbinding en ik heb het daar maar bij gelaten. Ik hoop dat ie zijn nieuwe vriendin beter behandeld en als dat niet zo is zij op tijd inziet hoe hij daadwerkelijk is. Zodat zij er geen schade van ondervind. Ik vind het moeilijk om dat los te laten. Want ik kan hem aan, maar hoop dat hij anderen geen schade meer berokkent, want dit gun ik niemand. Verder laat ik het los, hoe moeilijk het ook is. Want ik heb 2 jaar lang aan die gast gespendeerd, zo iemand verander je niet. Ik zei weleens: ‘Je lijkt wel een kleuter’, en toen zei ie ‘Maar ik ben toch een vent!’. Dit heeft hem erg gekrenkt, dat weet ik zeker, maar het was de tijd dat ik terugsloeg en voor mezelf opkwam en dat heb ik met die mail ook gedaan. En dat lucht op!
Ik wil graag in contact komen met 32 jarige meid. Zij zoekt iemand die net als ik een relatie heeft met een narcist, maar toch ook weer twijfelt. Ik herken je verhaal en ook je twijfel! Ik hoop dat je reageert en we met elkaar in contact kunnen komen.
Hallo, Ik twijfel heel erg of mijn man een narcist is. Bijna alle symptomen zijn aanwezig, zowel die voor hem beschreven staan als die voor mij beschreven staan. Alleen is hij niet gewelddadig en maakt hij geen kleinerende opmerkingen naar mij toe. Daarom twijfel ik aan narcisme. We zijn al 21 jaar bij elkaar, waarvan 7 jaar getrouwd. Na ons huwelijk ging het pas echt fout. Hij denkt alleen aan zichzelf, is heel egoïstisch, weet mij altijd zo te bespelen dat ik weer toegeef, sluit mij buiten als het om zijn gevoel gaat, luistert nooit naar mijn behoeften en gevoelens, leidt zijn eigen leven en jaagt er veel geld doorheen in de kroeg. Hij heeft de afgelopen jaren in een kroeg als uitsmijter gewerkt en was meestal maar 1 à 2 avonden in de week thuis. Ik voel me als een alleenstaande moeder die alles zelf op moet knappen, met een kostganger in huis. Ik doe alles in en om huis. Daarnaast werk ik zelf nog 32 uur. Nu zijn er twee weken geleden 10 verschillende mensen geweest die bevestigd hebben dat hij al jaren met verschillende vrouwen vreemdgaat. Hij blijft ontkennen en zijn ouders praten op mij in omdat ze hem geloven. Mijn gevoel zegt me dat hij liegt; liegen is iets wat hij met grote regelmaat doet, dus ik kan hem niet op zijn woord geloven. We hebben samen een dochtertje van 7 jaar. Hij is momenteel weer bij zijn ouders, maar hij probeert mij steeds te overtuigen dat hij alles voor ons wil en kan doen, dat hij gaat veranderen. Hij wil nog een kans om samen een gelukkig gezin te worden, belooft dus gouden bergen, gaat helpen in en om huis met alles en wil samen met mij en onze dochter leuke dingen doen. Hij geeft mij dan het gevoel dat ik niet voor ons huwelijk vecht. Ik ben heel bang dat het in het begin allemaal mooi zal zijn, maar dat hij toch weer in zijn oude gewoontes zal vervallen. Heeft iemand hier ervaring mee? Ik wil heel graag contact met iemand die dit ook heeft meegemaakt.
Beste, Je krijgt de medisch-psychologische classificatie ‘narcist’ opgespeld indien je aan een X-aantal van een rijtje eigenschappen voldoet; dus niet alle eigenschappen hoeven aanwezig te zijn. Zodoende zijn er heel veel verschillende “subtypen”. Sommigen zijn arrogant, sommigen dominant, sommigen egoïstisch, sommigen agressief en sommigen zelfs sadistisch, antisociaal (psychopathisch/sociopatisch), “borderline” of empathisch. De persoon die jij beschrijft vertoont absoluut narcistisch gedrag, maar dat is natuurlijk niet voldoende om narcisme te kunnen vaststellen. Bovendien is het onmogelijk om aan de hand van een geschreven verhaal te bepalen of er sprake is van een een NPS. Al met al vind ik je verhaal erg aangrijpend en het lijkt me absoluut raadzaam om je situatie voor te leggen bij een huisarts, GGZ of psycholoog. Het is in ieder geval erg dapper van je om je probleem te onderkennen en een flinke stap om er hulp/uitleg/advies bij te zoeken, al is het maar op informatieve websites als deze! Heel veel succes en sterke. Met vriendelijke groet, Paul
Het is verdrietig als iemand een narcistische persoonlijkheids stoornis heeft, het is een ziekte en de meeste mensen met deze ziekte zullen nooit genezen. Daarom het is belangrijk te weten voor de mensen die iemand met NPS in zijn directe omgeving heeft…. ga verder met je eigen leven, je kunt niets voor deze persoon doen, dat kan een psychiater al bijna niet (helaas voor de patient en het slachtoffer), het zal nooit beter worden, alleen maar erger! Voel je verdriet, verwerk dit zo goed als mogelijk en ga verder met je eigen leven.
Veel sterkte voor allen die iemand om zich heen heeft met NPS!
idd, het word alleen maar erger, ze maken volledig je leven kapot. Ik zit nu ook met de brokken. Elk lid van ons gezin trouwens, dat is dan ook volledig ontwricht. De oorzaak, m’n biologische moeder. Ben er de laatste tijd over aan het denken dat het misschien wel narcisme kan zijn. En idd het lijkt er veel op. Met zo iemand kun je niet leven. Ik woon gelukkig niet meer onder 1 dak met haar. En ook geen contact meer. Ik ben uit die vrouw geboren zeg maar, maar weet niet wat het is om een echte moeder te hebben. Heel ons bestaan kan haar niet schelen, zeg maar! Het kan d’r totaal niks schelen. Alles draait om haar. Wat ik ook ergens las is dat haar opvoeding hier invloed op heeft gehad… Ik bedoel zeg maar mijn oma dus. Die is de uiteindelijke oorzaak van alles, of was, want ze leeft niet meer. Maar het is zo lastig, niemand begrijpt het of wil het niet begrijpen! Je moet het echt zelf meegemaakt hebben om te weten wat het is, helaas. En ik ben daardoor nu echt een wrak en zit middenin de puinhoop van m’n leven. Het is moeilijk om onder ogen te zien dat je moeder je geen liefde etc. heeft gegeven. Ik ben 24 jaar. Voor iedereen die met zo’n iemand onder 1 dak leeft, ga eronder vandaan om je eigen leven op de rails te krijgen. Dit bedoel ik niet voor degenen wiens man het heeft! Diegenen zou ik aanraden hulp bij je huwelijk te zoeken. In feite is die hulp dan voor jou omdat er helaas aan zo’n iemand weinig te doen is. Sterkte aan ieder die ermee te maken heeft.
Mijn vader is een narcist. Na het overlijden van mijn man twee jaar geleden is er een beerput bij mij open gegaan. Mijn leven is ook een puinhoop. Mijn verlangen naar liefde en geborgenheid reikt tot grote hoogten. Mijn leven nu is pijn lijden, al twee jaar. Ik kom er niet meer uit. Ik walg van mezelf. Aan mijn moeder heb ik weinig. Zij is ook beschadigd. Mijn broer en zus idem dito. Ik denk zelfs dat mijn zus ook narcistisch is. Ik voel me vreselijk eenzaam.
PS… bericht voor Hmarr. Het is erg moedig om toe te geven dat je een narcist bent, het komt zelden voor dat een narcist dat doet. En ik wens je een goede psychiater (geen psycholoog) toe en ik hoop dat het je lukt om met jouw ziekte leren om te gaan, het zal niet makkelijk zijn, maar met de juiste en goede hulp hoop ik dat het je zal lukken. Toegeven dat je narcist bent is al een enorme stap.
Ook veel sterkte gewenst.
Ik heb goddank maar een aantal maanden in een relatie gezeten met een narcist/manipulator en pathologisch leugenaar. Hield er al maanden een vriendin op na en ik werd er effe bij “genomen”… Het meest wrange vind ik dat een narcist zo in zijn eigen leven en leugens gelooft dat er vrijwel geen doorkomen aan is… Ik kon alleen maar opgelucht zijn dat het over was. Drugsgebruik, liegen over de rug van zijn kinderen… Bizar, werkelijk bizar. De gewetenloosheid waarmee ze een ander behandelen… Daar kun je gelukkig met je gezond verstand niet bij. De slachtoffers die ze maken zijn enorm, maar het grootste slachtoffer wordt uiteindelijk zelf een narcist.
Alles wat er gebeurd is, ligt achter mij. Zijn vriendin weet van mij, of ze er wat mee doet is aan haar. Wil ze door in een web van leugens, dan is dat haar keuze. Mijn keuze voor mijn leven ligt anders. De seksuele controle van een narcist is nog het meest enge. Als je gelooft in het NU, en je bewust bent wat er gebeurd is en naar de toekomst kijkt, geeft een narcist je ook weer veel inzichten. Inzichten waar jij niet naar toe wilt met je eigen leven. Ik vond het echt niet makkelijk, maar ben wel dankbaar dat ik door hem weer zo dicht bij mijzelf ben komen te staan… En mijn principes niet verloochen en belangrijker: mijzelf niet verloochen.
Ik heb een relatie met een narcist. Ik twijfel ook, omdat het soms lijkt alsof hij even zijn ware ik laat zien. Helaas is dat maar voor 2 sec, want dan volgt er weer een negatieve of een narcistische reactie weer. Hij kleineert, vernedert, komt op voor anderen (ook onbekende vrouwen op straat), anderen zijn leuker dan ik heb ik het gevoel, weinig aandacht, hij luistert voor de helft. Mijn familie vind hem zo geweldig…en het doet mij echt pijn dat zij mij zien als de boosdoener. Meestal vraagt een familielid om mee uit te gaan of wat leuks te doen, dan zegt hij gelijk ja. Bij mij is het nee. Ook veranderd hij vaak van gedrag. Als hij bv op bezoek is geweest bij een vriend, dan is hij heel kil naar mij. Ik wil hem zoo graag veranderen, ik weet wat hij vroeger heeft meegemaakt die hem zo heeft gemaakt hoe hij nu is. Soms begin ik over zijn jeugd, dan zegt hij waarom heb je t over mijn jeugd. Ik weet ik heb erge dingen meegemaakt, maar jij spoort niet etc.
Ik loop nu ook bij een psycholoog( groep met 2 psychologen, wat niet echt handig is vind ik) Ik vertelde over mijn relatie, het leek alsof zij het niet begrepen! Er werd heel raar naar mij gekeken. Niemand begrijpt mij, alleen lotgenoten. Het doet echt zoveel pijn. Ik zou ook graag met lotgenoten in contact willen komen. Ik wil zo graag met iemand dit bespreken, maar ik kan dat niet. Ik heb maar een vriendin, die ga ik echt nooit vertellen wat ik meemaakt want zij zal het niet begrijpen en mij blamen en hem haten. Mijn ouders hebben schijt eraan, nou hij is aardig tegen ons… hij is zo aardig… etc. Iedereen hangt aan hem… en ik zit er maar bij. Ik ben echt ongelukkig!
Ik hoor het van jullie en ik kan mij inbeelden hoe jij je moet voelen. Je voelt je gevangen en zo te lezen is het al een tijdje bezig. En veranderen kan niet, niemand kan iemand veranderen. Ja, door iemand geestelijk te breken, maar dat gebeurt al bij jezelf. Iemand moet bereid zijn om te veranderen om even een paar jaartjes na te denken. Dus beste gek door narcist, hem veranderen gaat ook niet lukken. Het zal het tegenovergestelde effect hebben. Want je zult controle weg nemen van hem waardoor hij nog meer gesloten zal worden. Wat ik jou aanraad is het op papier te zetten, precies hoe jij het ziet, hoe jij het voelt en zeker niet verzachtende woorden gebruiken of richting jezelf gaan schrijven. Op dat moment gaat het om jou, jou en jouw gevoel, hoe jij je je erbij voelt. Jij wilt zo niet leven. jij wilt je zo niet voelen, ij wilt je niet gevangen voelen in deze relatie. Jij hebt ook recht om gelukkig te zijn. Jij hebt het recht om jezelf te zijn. Jij wilt kunnen spreken zonder te hoeven nadenken wat je gaat zeggen. Geef hem die brief en laat hem dat lezen. Alleen, want dan is hij wel zichzelf. En vraag daarna of je daarover kunt praten.
Voor iedereen hier met een relatie:
En niet alleen maar denken ‘wat een klootzak ben jij’. Ze heeft me op alle denkbare manieren teruggepakt voor bijna 2 jaar, ik heb het haar gegund, het heeft mij heel ongelukkig gemaakt die tijd, ik heb moeten verhuizen en dat gunde ik haar. Dit is een andere perspectief.
Ik ben zelf zo iemand (geweest). Stap er nu uit, nu je er met je volle verstand nog bij kan. Het spijt mij ontzettend voor wat haar is over komen, maar bij mij zit daar een heel verhaal achter. In het heel kort: geadopteerd, afzetten tegen de wereld, boos zijn (in werkelijkheid op mijzelf), vatbaar voor criminaliteit, opgeslokt door crime-groep, geld betalen om ex in veiligheid te houden (wist ze niet), liegen, draaien, manipuleren, controleren, de schuld geven aan de wereld voor mijn situatie (zelf in gekomen), vriendin te bang om weg te gaan denk ik, zelf ook ongelukkig zijn, toneelstuk blijven opvoeren van ‘o’ zo gelukkig zijn. Dus stop ermee nu je het kan, het wordt alleen maar erger. Alleen velen zullen dat wel in hun karakter hebben… Bij mij komt het door wat ik heb meegemaakt. Ik voel me veiliger in dat wereldje… Dat ik niet hoef te voelen en kan controleren wat er gebeurt met mij en mijn omgeving. Misschien werpt dit een ander licht.
fre-tnel,
Als ik het goed begrijp ben jij een ex narcist? ik heb 1 jaar lang met een narcist een relatie gehad en blijf met vragen zitten waarvan ik de antwoorden niet op internet kan vinden. Misschien kan jij me helpen? Kan een narcist echt van iemand houden en inzien dat hij niet goed bezig is met wat hij doet? Ik heb hem zo vaak alles uitgelegd en het leek of hij het begreep en ik hem ook echt raakte. Hij huilde dan en gaf toe dat er wat mis was met hem, maar telkens ging hij de fout weer in. Ik kan zijn denkwijze gewoon niet begrijpen en hoop dat je er wat meer over kunt vertellen… Want ik heb het nu uitgemaakt en hoor helemaal niks meer van hem, terwijl hij nog niet eens 1 dag zonder mij kon! Heb ik dan echt niks voor hem betekend? Was alles dan een spel? Hij was degene die elke keer als ik het uitmaakte mij steeds weer terug wilde, dus ik snap er geen piep van, haha… Ik hoop dat je wilt reageren, dankje.
Ook ik heb een relatie met een narcist, te weten mijn broer. Ik ben het jongere zusje en in zijn ogen doe ik niks goed. Ik ben nu 47 en nog steeds aan het worstelen om onder zijn kwalijke invloed uit te komen. Ik heb geprobeerd om een punt achter ons contact te zetten maar door ziekte en uiteindelijk overlijden van mijn moeder ‘moest’ ik wel nog met hem om gaan voor de lieve vrede. Ik ben nogal onzeker over mezelf en ging toen ik jonger was vaak bij hem te rade. Ik keek tegen hem op als een goeroe, want hij had toch alle antwoorden?? Vaak raakte hij geïrriteerd bleef me met kritiek overstelpen dat ik een niksnut ben. Ik wilde graag goed doen in zijn ogen (het is toch m’n grote broer??) maar alles kraakt hij af. En inderdaad, hij luistert alleen naar z’n eigen verhaal. Talloze vriendinnen en dito verhalen heb ik voorbij zien komen en van velen gehoord dat hij zoveel seksuele eisen heeft en vreemd gaat. Nu gaat dat me niet zoveel aan als zus zijnde, maar denk er toch het mijne van en het patroon herhaalt zich iedere keer weer met een andere vriendin. Ik heb hem weleens meegenomen naar een psycholoog en daar probeerde hij de psycholoog te veranderen. Ambitieus is hij ook verschrikkelijk en schijnt het altijd druk te hebben. Te druk bij zichzelf en anderen stil te blijven staan. Hij probeert vaak anderen te veranderen door te zeggen wat ze moeten doen met zijn (ongevraagde) raad en kritiek. Een wederzijdse vriendin vond hem charmant en attent en zo kan hij overkomen vooral van iemand van wie hij iets nodig heeft. Ik laat hem los, bel hem niet meer en ga niet meer langs, Hij weet me altijd met een of andere rot opmerking weer te kwetsen. Je laat je kwetsen zegt hij dan, je doet het zelf, alles is projectie. Dat is ook zijn stokpaardje als ik eens kritiek op hem heb :”Je projecteert!” Zo blijft het altijd mijn schuld. Ieder keer probeer ik weer een ‘normale’ broer-zus-verhouding aan te gaan, gewoon een leuke verstandhouding. Ik geef hem het voordeel van de twijfel maar dat begint voor mij weer dat ik me in allerlei bochten moet wringen om maar door hem als levend wezen (in ieder geval iets) geaccepteerd te worden. Dat eindigt voor mij in slapeloze nachten en veel verdriet want niks lukt om hem van zijn ivoren toren af te laten dalen. Zielig voor hem ook, hij zal daar wel eenzaam zijn. En nog houd ik van hem en kan ik hem niet laten gaan, voel soms het achterliggende verdriet en inderdaad zijn onzekerheid. Maar heb de hoop op een leuke broer opgegeven.
Hoi zus, Ik ben 45 jaar en tweelingzus van een narcistische broer. Je verhaal is bijna identiek aan dat van mij. Ik heb in 45 jaar geprobeerd om mijn broer keer op keer uit de puinhopen van zijn leven te helpen… Met als uiteindelijke conclusie van hem dat ik de schuld ben aan het mislukken van zijn leven. Verschillende relaties die eindigden in stalking, maar zodra de volgende vriendin klaarstond totaal waren vergeten. Vreemdgaan, maar zijn vrouw daar de schuld van geven, zij was niet intelligent genoeg voor hem! Zijn huidige vriendin, daar mag ik geen contact mee hebben omdat ik haar zou “vergiftigen” met mijn informatie… Dat hij opnieuw is vreemdgegaan, dat ik haar zeg dat zij niet moet accepteren dat hij haar manipuleert, bepaalt wanneer zij contact mag hebben en wanneer… Zijn ex-vrouw wordt intussen door hem nog steeds lastiggevallen. Ik heb nu sinds enige tijd het contact met hem, verbroken maar hij heeft al verschillende keren geprobeerd om weer binnen te komen. Als ik niet reageer wordt hij venijnig. Hij heeft mijn moeder en zijn ex-vrouw verteld dat de reden voor het ontbreken van het contact is dat mijn echtgenoot gevoelens had voor zijn vriendin! Terwijl ik hem duidelijk heb gemaakt dat ik door hem wordt “leeggezogen”, niet wordt gezien. Dat een relatie die eenzijdig is, alleen hij doet ertoe, verdrietig en ongelukkig maakt. Maar jammer genoeg blijven we broer en zus… Al neem ik me voor om het contact voor heel lang, misschien wel voor altijd, verbroken te houden. Sterkte…
Een aanrader voor allen die hiermee te maken hebben of hebben gehad is het boek “Destructieve Relaties op de Schop” van J. Storms.
Ik kreeg van mij psychologe het boek “Waarom gaat het altijd over jou?” aangeraden. Bol.com verkoopt het. Voer de titel in en hij komt meteen naar boven. Een adembenemend boek vond ik het, heb er heel veel van geleerd!
Ik ken mijn narcist nu 3 jaar. In het begin waren we heel erg verliefd, hij was attent ik kreeg cadeautjes en bloemen, hij stuurde me mooie muziek en uren waren we aan het praten… Hij toonde echte interesse. Ik was de mooiste en de liefste, maar beetje bij beetje kwamen er kleine jaloerse gedragingen. Op Facebook mocht ik niet meer, praten met m’n ex over de kinderen niet. Toen kwamen de boze uitbarstingen als ik in zijn ogen iets fout had gedaan! Wist niet wat me overkwam, een keer een laptop op m’n kaak gekregen en een blauw oog door een telefoon… Van alles heb ik aangifte gedaan. Daarna kwamen weer de excuses en liefdesverklaringen van in het begin. En dat het door jaloezie kwam en z’n slechte jeugd. Hij wist precies hoe hij me kon raken. Stalken hoorde er ook bij: 20 keer bellen en sms’en en anders kwam hij aan de deur bonken! Net zolang tot ik hem weer binnenliet. De politie zei al” “Je doet het zelf, je laat hem weer binnen.”, maar niemand begrijpt dat iemand je helemaal mentaal/geestelijk kapot kan maken. Eerst ben ik een prinses en de mooiste vrouw op aarde en een uur later een stinkende k#nkerh*&r, dus dan moet je wel iets fout hebben gedaan toch? Lieve vrouwen die met een narcist te maken hebben, stop met de relatie! Ik ben nu 2 weken van hem af (was m’n huis uit gevlucht) en hij stalkt me weer iedere dag. Maar ik kom er wel! Hij is gewoon gek, maar weet het zelf niet. Sterkte allemaal. Kies voor jezelf!
Hallo allemaal, Ik denk… Dit klinkt raar en eng. Als je een narcist in zijn gedrag wilt begrijpen, moet je er zelf ook 1 worden. Natuurlijk wil hij dat en natuurlijk houd hij dan van je. Twee jaar geleden hebben we samen een lieve dochter gekregen. Tijdens de zwangerschap ben ik erachter gekomen dat hij op internet seksueel getinte berichten met andere vrouwen op bepaalde sites deelde. Ik ben toen bij hem weggegaan, weer terug, weer weg, weer terug, weer weg, weer terug, weer weg, weer terug… Enz… Ruzie; met seks goed maken… Geen liefde; seks is voor hem liefde. Maar voor mij niet. Na de geboorte van ons kind was ik bij hem. Gelukkig had ik in de zwangerschap met een maatschappelijk werkster goede gesprekken. Want ik wist dat de vader van ons kind nooit van mij zou kunnen houden zoals ik dat wilde. Hij houd alleen van zijn kinderen. Ik wilde na de geboorte weten wat er met mij aan de hand was. Ben toen 2 maanden opgenomen geweest. En daarbij bleek dat ik een postnatale depressie had gehad (als je moeder wordt kijk je altijd naar wat je in je eigen jeugd hebt meegemaakt). In de zwangerschap heb ik op zijn zolder een brief gevonden dat hij zich had laten testen op stoornissen. Toen viel alles op z’n plek. Hij had narcistische kenmerken. Ben me vervolgens verder gaan verdiepen in wat dat inhoudt. En ja, leven met een narcist is vaak kwetsend en pijnlijk… Door de manipulatie die er wordt gebruikt over gevoelens. Het is een wijze les in ieders leven die omgaat met een narcist om zelfverzekerder te worden. Dat is uiteindelijk ook wat de narcist wil. Dat je voelt wat hij allemaal heeft moeten meemaken. Ik begrijp anderen heel goed als ze zeggen: ‘zo snel mogelijk jezelf te verwijderen bij een narcist’… Maar je kinderen dan? Ik ben blij dat Bureau Jeugdzorg is ingeschakeld toen ik werd opgenomen. Ik moest nog herstellen van een keizersnede. En ja hoor, elke dag stuurde hij me berichten hoe het wel niet met me ging… En dat hij seks met me wilde en dat ik moet genieten enz. Nu is het heel normaal als je van elkaar geniet, maar toch niet met een zojuist bevallen moeder die de weg kwijt is… Hij gebruikte als manipulatie: ‘we moeten ervoor vechten!’ Elke keer dacht ik: waarvoor? En op een gegeven moment dacht ik: wie is hier nu de narcist: hij of ik? Hij zei ook elke keer: kijk in de spiegel, dan zie je wie je bent! Elke dag als ik in de spiegel kijk denk ik: ik ben ik en jij bent jij! Ik heb mezelf uit de psychiatrische inrichting weten te redden, heb een huisje kunnen krijgen en een bijstandsuitkering kunnen regelen, co-ouderschap kunnen regelen, met mijn dochter een band op weten te bouwen. En dat allemaal doordat ik hulp heb gezocht. Mensen, zoek hulp als je een narcist als partner hebt! En geloof er sterk in dat hij jou nooit kan breken! Jij bent zoals je bent, wat jouw rugzak ook is. Narcisten hebben ook een hele grote rugzak, die heel moeilijk te dragen is… Daarom is het voor narcisten ook zo moeilijk om zich aan grenzen te houden. Ze zoeken spanning omdat ze dat gewend zijn en zeggen meestal tegen zichzelf: leef nu, want morgen kan de laatste dag zijn! Nou ik heb van hem geleerd, hou van hem als vader van ons kind. Maar ik kan nooit met hem onder 1 dak samenleven. Ik probeer hem te vergeven; dat is het enige wat je kan doen om zelf je leven weer op de rit te krijgen. Narcisme is een stempel die mensen op andere mensen kunnen plakken. Ik denk dat een narcist in zijn jeugd niet van zichzelf heeft mogen houden; niet vrijgelaten is in zelfontwikkeling. Dan komt op latere leeftijd de narcist naar boven…
Sinds kort ben ik gescheiden. Ik wist toen nog niet dat mijn ex een narcist zou blijken te zijn. Althans, mijn psycholoog denkt dat hij dat is. Hij wilde absoluut niet scheiden, ik hoorde bij hem en hij bij mij. Na 20 jaar kan die liefde niet weg zijn. Ook al zei ik van wel, hij vond dat het niet kon, dus was dat ook zo. HIJ wilde niet scheiden, dus werden alle trucs uit de kast gehaald. Dreigementen werden niet uit de weg gegaan. Zelfs op de dag dat hij het convenant bij de advocaat had getekend, beweerde hij bij hoog en bij laag dat hij nooit van plan was om te scheiden. Hij was in die tijd agressief, zowel verbaal als fysiek. Ik heb de meest vervelende dingen over me heen gekregen. Ik spoorde niet, en… alles was mijn schuld. Terwijl hij toch echt degene is geweest die 3x de fout in is gegaan. Ik heb hem 2x opnieuw een kans gegeven, maar bij de 3e keer was de maat vol. Dat hij op staande voet zijn ontslag kreeg wegens fraude, het was mijn schuld. Dat de kinderen straks 2 “huizen” krijgen, was mijn schuld. Hij probeert nu zelfs de kinderen naar zich toe te trekken met allerlei middelen. Koelkast die uitpuilt van de energiedrank, kasten met koek en chips. Ze pakken en eten en drinken wat ze willen. Hij bepaalt hoe het gaat in zijn weekend. Niet ik, en ook al is het niet goed voor ze, hij laat zich niet te wet voorschrijven door mij. Ik deug nergens voor, kan niets goed doen, ben een slechte moeder (omdat ik mijn kinderen nog wat waarden en normen probeer mee te geven). Ondertussen stalkt hij me, valt mij lastig met mails, sms en telefoon, staat/loopt om de haverklap door de straat. En het gekste van alles is: hij wil me terug hebben!? Hij wil praten, 1 op 1. Dit echter wordt mij ontraden door mijn psycholoog. Ik wil praten 2 op 2. Gewoon allebei iemand erbij als back-up. Iemand die zijn/haar mond houdt, maar hij wil dat niet. Ik heb een burn-out, heb al ja-ren op mijn tenen gelopen blijkt nu. Heb allerlei lichamelijke klachten en voel me nu slachtoffer van een narcist. Klopt dat wel, denk ik soms… Is hij een narcist? Wat denken jullie als je zo leest hoe hij is? Hij heeft nog nooit interesse gehad in mij of de kinderen. Nooit kon hij zich inleven. Was ik ergens heen geweest, nooit werd er gevraagd hoe het was. Geld leende hij achter mijn rug om. Hij lachte om mensen uit zijn omgeving als er iets aan de hand was. Hij maakte altijd mensen belachelijk. En nu maakt hij mij belachelijk aan tafel als de kinderen er zijn. Iedereen had het beter dan hij, en hoe kwam dat toch? Maar ik mocht nooit mensen uitnodigen. Als er al eens iemand kwam, dook hij achter zijn laptop, anders moest hij praten. Ik kan zo nog ff doorgaan. Ik heb nog een vreselijke erfenis van die klootzak, maar ben blij dat ik gescheiden ben van hem.
Beste Carla, De man die je beschrijf vertoont talloze klassieke kenmerken van een narcist. Alleen een specialist mag medische “stempels zetten” en “stickers plakken”, maar waar het om gaat is natuurlijk de praktijk: het dagelijks leven. Ben je het slachtoffer geworden van een narcist die ook daadwerkelijk de diagnose NPS zou moeten krijgen? Wellicht… Ben je het slachtoffer geworden van narcistisch misbruik? Absoluut als je het mij vraagt! Heel veel sterkte toegewenst voor jou en je kinderen. Groeten, Paul
Dag, Ik ben nog niet zo lang geleden gescheiden. Het heeft ontzettend veel voet in de aarde gehad omdat ik me van deze man heel moeilijk los kon maken. Hij is erg gesloten, altijd. Ik noemde het oestergedrag. Na enkele jaren dacht ik dat hij aan een vorm van autisme leed. Net niet erg genoeg om op te vallen. Totdat ik een website vond waarmee je een test kon doen, om uit te zoeken of iemand een narcist is. Vooral de laatste vragen, en ook punten, telden het zwaarst en die moest ik allemaal met ‘ja’ (naar eer en geweten, en goed nadenken) invullen. Gevolg: 2/3 van die hele test bevestigde dat beeld. Het valt me toch zwaar om dit te accepteren. Wat vind jij als ik de volgende opvallende kenmerken (die vaak terugkwamen). Stel: 1. na een ernstig incident, ongeluk (ziekenhuisopname), ruzie was hij erg “gemakkelijk” erover, nooit doorpraten over iets. 2. Hij kon absoluut niet tegen kritiek als het iets was wat mij niet zo beviel en ik aankaartte, dus snel beledigd. 3. Hij stond altijd klaar om iedereen te helpen (zoveel mogelijk aandacht trekken) of contact met iemand te krijgen, ook vreemden. Vooral dat laatste hinderde mij, want ook op vakanties en eigenlijk overal zocht hij contact met mensen. 4. Hij flirtte erg veel, vaak seksueel of erotisch getinte opmerkingen (pas later in onze relatie, toen de verliefdheid over was). 5. Hij spendeerde grote hoeveelheden geld aan zichzelf, nooit aan mij. 6. Hij vroeg zelden wat mijn behoeften waren. 7. Woedeaanvallen. 8. Hield geen rekening met mijn belangen, ook als ik dit had uitgelegd. 9. Weinig loyaal. En last but not least: Hij loog. Een beetje stiekem. Kortom: mijn vertrouwen was geheel opgebrand. Dat laatste gaf de doorslag, geen vertrouwen meer.
Ik ben helaas een narcist. Vroeger dacht ik dat mijn moeder dat was, omdat ze mij nooit liefde zorg en aandacht gaf. Ik kreeg nooit duidelijkheid, niemand zag mij staan, achteraf wisten mensen dat ik een raar kind was, maar als kind snap je dingen niet goed. Kreeg altijd straf, moeder keek niet naar mij om , misschien wel omdat ze wist dat ze een raar kind had. Er werden nare woorden naar mijn hoofd geslingerd en daarna kwam het negeren. Maar nu denk ik dat ik het leven heb gekregen plus ouders die bij mij hoorden en misschien wist ze wel wat ik was en heeft ze de opvoeding erop aangepast. Het is voor de narcist zelf ook niet leuk om zo te zijn. je hebt er niets aan om zo te zijn een heel complex denk- en gevoelsvermogen in je lichaam. Voor de mensen die twijfelen of je met een narcist te maken hebt… Als je twijfelt zit je juist. Waarom en hoe je zo wordt of bent is mij een groot raadsel. Ik ben in elk geval op allerlei manieren gestraft voor wat ik ben en wist dat mensen zoals m’n moeder verstoten zouden worden, maar… ik werd verstoten dus… Ik was alles wat ik bij moeder zag (projectie). Misschien kreeg ik haar wel als moeder om te zien wie ik zou moeten worden. Zo mocht ik ook geen vaardigheden leren van mijn ouders. Of mijn ouders ook narcisten zijn , dat durf ik niet meer te zeggen, zij zijn niet verstoten en hebben een gewoon leven. Ik vind het niet leuk om zo te zijn. Het is heel tegenstrijdig, zowel in je wil als in je denken als in je voelen enzovoort… En narcisten zijn in staat om mensen pijn te doen.